محمد قاسم بن حاجى محمد كاشانى ( سرورى )

4

فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى )

لغات مشهورهء سهل را كه در نوشتن آنها نفعى « 1 » نباشد حذف كند و از روى تتبع بسيار آنچه به صحت رسيده به ترتيب حرف درج نمايد و بعض از اختلافات كه در نسخ واقع شده « 2 » به قدر احتياج قيد كند و بر اكثر « 3 » لغات مستشهدات از اشعار اكابر كه در رسايل « 4 » فرس به نظر رسيده و آنچه در تتبع اشعار ايشان ديده بنويسد تا باعث اعتماد باشد . مأمول و مطموع از كرم كريم بىمنت و وهاب بىضنت « 5 » جلت عظمته آنست كه اين كتاب ملحوظ گردد به نظر عنايت بيغايت پادشاه انام « 6 » ، حامى بيضهء اسلام ، فارس مضمار جهانيانى ، زيور سرير كشورستانى ، شهريار عرش اقتدار معدلت شعار ، لمؤلفه فى مدحه ابقاه اللّه « 7 » فى خلود الحشمة و العزة الخاقانية السلطانية : « 8 » شعر شاهى كه چكد مرگ چو خون از سر تيغش * مريخ فشاند چو شرر آذر تيغش پوشيده جهان هر دم از و خلعت فتحى * با آنكه برهنه است همى پيكر تيغش نقش ملك الموت شود بر ورق خاك * هر قطرهء خونى كه چكد از سر تيغش هر دم چو گل حسن ز رخسار نكويان * خورشيد ظفر بر دمد از خاور تيغش دشمن به كف دست نهد كاسهء سر را * هر گاه شود جرعه‌فشان ساغر تيغش « 9 » مشاطهء صنع ازلى طلق فشانده « 10 » * بر روى عروس ظفر از جوهر تيغش

--> ( 1 ) « س » : نفى . ( 2 ) « ن » : بود . ( 3 ) « س » : بر اكثرت ؟ ( 4 ) « الف 2 » : رساله . ( 5 ) « س » : طنت . ( 6 ) « س » : انامى . ( 7 ) « ن » : ابقاه . ( 8 ) « ن » : فى خلود الحشمة الخاقانية ؛ « الف 2 » : فى مدحه خلد اللّه ملكه و سلطانه ؛ « د » : خلد اللّه ملكه الى يوم القيام . ( متن از « ن » است ) . ( 9 ) در « ن » اين بيت مؤخر بر بيت بعدست . ( 10 ) « ن » : فشاند ( متن از « س » است و تمام بيت در « الف 2 » نيست ) .